W kolejnym odcinku cyklu „Niewolnicy Sztuki” Jan Tomaszewski spotyka się z Teresą Świerbutowicz – rzeźbiarką i wieloletnią dyrektor artystyczną lubelskiej szkoły plastycznej.
To odcinek, w którym zaglądamy do świata rzeźby widzianej z dwóch perspektyw: twórczyni i pedagoga. Przyglądamy się, jak wyglądała praca z młodymi adeptami sztuki – warsztaty, pierwsze formy, glina, rozmowy o kompozycji, proporcji i odpowiedzialności wobec materii.
Jak uczyć rzeźby, kiedy sama rzeźba wymaga ciszy, skupienia i samotności? Rozmawiamy o tym, co znaczy przez lata być artystą-nauczycielem. Jak edukacja wpływa na własną twórczość? Czy codzienność szkoły odbiera energię, czy przeciwnie – staje się inspiracją?
I wreszcie – o tym szczególnym momencie, gdy pośród obowiązków organizacyjnych i dydaktycznych artystka wraca do pracowni. Zostaje sama z materią. Z gliną, która stawia opór. Z formą, która domaga się decyzji.
To opowieść o powołaniu, odpowiedzialności i o tym, kiedy tytułowa „niewola” sztuki przestaje być ciężarem, a staje się zadaniem – świadomym wyborem, który definiuje całe życie twórcze.